ตอนนี้ Blog ของผมย้ายไปที่ http://nuttaputch.barkandbite.net แล้วนะคร้าบ (ในอนาคตจะเป็น nuttaputch.com )

อันที่จริง ผมชอบการหยุดพักในวันที่คนอื่นไม่หยุดนะ แทนที่จะไปหยุดในวันเทศกาล เพราะมันทำให้ผู้รู้สึกไม่ตึงเครียดกับงานที่ต้องทำเช่นในวันนี้ ไม่มีความกดดันอะไรมากนัก โทรศัพท์ก็แทบจะไม่มีด้วย และผมก็พบว่าการทำงานในวันลักษณะอย่างนี้ ก็ไม่ต่างจากการทำงานแบบสบาย ๆ คล้ายวันหยุดเลยก็ว่าได้

และในวันนี้ตอนบ่าย ผมก็สามารถก้าวเข้าสู่การมี Follower ครบ 1000 ใน Twitter ได้ ซึ่งโดยส่วนตัวก็ค่อนข้างประทับใจอยู่ไม่น้อย แม้ว่าออกจะงง ๆ ว่าทำไมจู่ ๆ เราถึงกลายเป็นคนที่มีคนอยากมาตามอ่านชีวิตถึง 1000 คนได้หว่า

จากจุดเริ่มต้นที่เล่นกันแบบขำ ๆ แทบไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครตาม ค่อย ๆ คุยกับคนโน้นคนนี้ไปเรื่อย จนวันนี้สามารถเข้าสู่ทำเนียบคนที่มี Follower เกิน 1000  คนแล้ว น่าประทับใจมาก ๆ

ระหว่างทางที่ได้มี Follower มากขึ้นเรื่อย ๆ ก็ืคือการที่ผมได้รู้จักและเป็นเพื่อนกับคนต่าง ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน ผมได้รู้จักคนหลายคนที่กลายเป็นเพื่อนที่ดีจาก Twitter และแม้ว่าจะมีหลายเรื่องเกิดขึ้นมากมาย แต่มิตรภาพดี ๆ ก็เกิดขึ้นได้ในสื่อออนไลน์นี้เช่นกัน (และแน่นอนว่ารวมถึงการที่ผมได้งานใหม่ ก็เพราะ Twitter ด้วยเช่นกัน)

ขอบคุณทุกคนครับที่เข้ามาติดตามชีวิตของผู้ชายที่วัน ๆ เอาแต่บ่น วิจารณ์โน่น ตินี่ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งผมก็จะพยายามคงเส้นคงวาความไร้สาระนี่ต่อไปนะครับ (ฮา)

ส่วนวันนี้ผมก็ยังยุ่งอยู่การทำงานที่เพื่อนฝากฝังมาให้ผมทำ เลยแทบไม่ได้พักกัน วันนี้ทั้งวันเลยอยู่กับการเขียนบทความจำนวน 3 บทความเพื่อส่งให้เพื่อน ไม่ได้ออกจากห้องไปไหนเลย กว่าจะเขียนเสร็จก็ปาเข้าไปหกโมงเย็นแล้ว ได้แต่ออกมาจ่ายตังค่าบัตรเครดิตและค่าเช่าห้อง ก็เป็นอันหมดวัน

จริง ๆ วันนี้เพื่อนชาว Twitter มีนัดไป #CTWPhotocamp แล้วไปเต้นซัลซ่า แต่สุดท้ายก็ปฏิเสธหมดเพราะไม่มีแรงอยากไปไหนแล้ว ขอเวลาพักได้นั่งอ่านหนังสือหลาย ๆ เล่มที่ค้างไว้ในสต็อกก่อนแล้วกัน

ช่วงนี้กำลังอ่าน Inbound Marketing ที่ว่าด้วยเรื่องการทำการตลาดผ่าน Cyber ที่ไม่เหมือนกับ Traditional Marketing ที่ผ่านมา จะเป็นอย่างไรนั้น ไว้ถ้าอ่านจบแล้วว่าจะมาแชร์ ๆ กัน

“ขอขอบพระทัยและขอขอบใจท่านทั้งหลายเป็นอย่างยิ่งที่มีไมตรีจิตพรั่งพร้อมกันมาให้พรวันเกิด ด้วยถ้อยคำที่เลือกสรรมาจากใจจริง ซึ่งปรารถนาดี มุ่งหมายให้ข้าพเจ้ามีความสุข ความสวัสดี โดยประการต่างๆ ขอให้ความสุข ความสวัสดีของข้าพเจ้าจะเกิดขึ้นได้ ก็ด้วยบ้านเมืองของเรามีความเจริญมั่นคงเป็นปกติสุข ความเจริญมั่นคงทั้งนั้นจะสำเร็จผลเป็นจริงได้ ก็ด้วยทุกคน ทุกฝ่ายในชาติมุ่งที่จะปฏิบัติหน้าที่ของตนให้เต็มกำลัง ด้วยสติ รู้ตัว ด้วยปัญญารู้คิดและด้วยความสุจริต จริงใจ โดยเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมยิ่งกว่าส่วนอื่น

จึงขอให้ท่านทั้งหลายในที่นี้ซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่สำคัญ อยู่ในสถาบันหลักของประเทศ และชาวไทยทุกคน ทุกหมู่เหล่าทำความเข้าใจในหน้าที่ของตนให้กระจ่าง แล้วตั้งจิตตั้งใจให้ซื่อตรง หนักแน่น ที่จะปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด เพื่อให้สำเร็จประโยชน์ส่วนร่วมอันไพบูลย์ คือ ชาติบ้านเมืองอันเป็นถิ่นที่อยู่ที่ทำกินของเรา มีความเจริญมั่นคง ยั่งยืนไกล ขออำนาจแห่งคุณพระรัตนตรัย สิ่งศักดิ์สิทธิ์จงคุ้มครองรักษาท่านให้ปราศจากทุกข์ปราศจากภัย และอำนวยสุขสวัสดิ์พิพัฒนมงคลให้สำเร็จผลขึ้นแก่ท่านทั่วหน้ากัน”

———————————————————————————————

ข้าพระพุทธเจ้ารู้สึกซาบซึ้งในพระคุณของท่านอันหาที่สุดมิได้ จะขอนำสิ่งที่พระองค์ดำรัสไว้ใส่เกล้าใส่กระหม่อมไว้เหนือสิ่งอื่นใด

ผมรักในหลวง

แต่อย่างไรก็ยังดีที่ Organizer ยังช่วยเหลือแถม อพวช. (องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ) ก็ยังคอยรับรองและแนะนำตลอด

สิ่งที่ผมคิดตลอดการทำโครงการนี้คือทำอย่างไรให้เด็ก ๆ ที่มาได้ความรู้และสนุกไปกับสิ่งที่เราพยายามปลูกฝังเขาในเวลาแค่หนึ่งวัน โดยที่มันจะไม่น่าเบื่อหรือเครียดจนเกินไป แน่นอนว่าหลาย ๆ อย่างทำให้คนเตรียมงานเครียดพอสมควร ทั้งแรงกดดันและแรงคาดหวังจากคนรอบข้างที่ทั้งเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้างว่าเรากำลังทำอะไรอยู่

แต่ท้ายที่สุดงานวันแรกของ TryScience Camp กับน้อง ๆ จากโรงเรียนศรีสังวาลย์ก็ผ่านไปได้ด้วยดี น้อง ๆ ดูสนุกและมีความสุขกับที่เราทำ ผมทำหน้าที่ใหญ่ ตั้งแต่เป็นพิธีกร เป็นคนอบรม วิ่งดูงาน ทำแทบทุกอย่าง

การสอนวิทยาศาสตร์ผ่านกิจกรรมต่าง ๆ อาจจะขลุกขลักบ้าง แต่สุดท้ายก็น่าสนใจ น้อง ๆ ตื่นเต้นกับการที่ได้ทดลองและทำมัน

ผมพูดปิดตอนจบว่า “ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มาทำงานวันนี้” เพราะผมรู้สึกหายเหนื่อยจากทุกอย่างเมื่อเห็นรอยยิ้มที่อาจจะไม่เหมือนกับเด็กทั่ว ๆ ไปเพราะความพิการทางด้านร่างกาย แต่ผมว่ามันเป็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์ จนผมรุ้สึกดีมาก ๆ

ขอบคุณน้อง ๆ ทุกคนที่มาครับ ผมไม่ได้ถ่ายรูปไว้มาก เพราะต้องทำงานเยอะ แต่ภาพน้อง ๆ ทุกคนนั้น ผมจำได้แม่นยำครับ

——————————————————–

นั่งคุยกับ Organizer เมื่อตะกี้ บอกว่าลูกค้าอย่างผมไม่ใช่พระเจ้า ไม่ต้องพลีส ถ้าช่วยกันทำ ลูกค้าก็จะเก่ง งานก็เร็ว นั่งกระดิกเท้าไม่ช่วยเลย

โดยส่วนตัว ผมไม่ชอบความคิดว่าลูกค้าหรือนายคือพระเจ้า แต่อาจจะมีความเคารพตามเหมาะสม แต่ถ้าใคร “ดี” ก็เคารพมากเป็นพิเศษ

คนที่เราควรเคารพ ไม่ใช่คนที่แค่ตำแหน่งสูงกว่า ฐานะรวยกว่า แต่คือคนที่มีความสามารถและนำพาเราไปสู่การเติบโตในทางที่ดีและถูกต้อง

นายหลายคนถามว่า “ทำไมลูกน้องไม่เคารพ” ก่อนจะถามอย่างนั้น ควรสำรวจตัวเองก่อนว่าทำตัวให้ลูกน้องเขาอยากเคารพหรือยัง

อาจารย์ผมสอนเสมอว่า คนเป็นนาย ยิ่งสูงยิ่งต้องทำงานหนัก ยิ่งต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่ทำงานสบายกว่าคนอื่นและเอาตำแหน่งมาอ้างเพื่อสั่งงาน

ถ้าเราเห็นนายทำงานหนัก ทุ่มเทให้กับงาน เราก็จะรู้สึกอยากทุ่มเทตาม อยาก Support เขา นั่นคือความเคารพที่ได้มาโดยไม่ต้องอาศัยการเบ่ง

แต่ถ้าลูกน้องทำงานแทบเป็นแทบตาย หันไปเจอนายเล่น Facebook ไม่ทำงาน ออกไปช้อปปิ้ง ลูกน้องจะยังมีใจอยากช่วยนายไหม?

ผมเคยเจอนายที่มีลักษณะอ้างโน่นนี่ วันๆ ตีกอล์ฟ โยนงานให้ลูกน้องแล้วอ้างว่า “ก็จ้างมาแล้วนี่” ทำแบบนี้แล้ว ลูกน้องก็ทำงานแค่เงินเดือน ไม่มีใจ

แน่นอนว่าสุดท้ายผมก็ลาออก เพราะรับไม่ได้กับสิ่งที่นายคนนั้นทำ

เรียบเรียงจากประสบการณ์บางอย่างในอดีตนะครับ

ผมสงสัยมากว่าทำไมเราชอบอ้างว่าเพราะสังคมเป็นอย่างนี้ ที่นี่เป้นอย่างนี้ เราเลยต้องทำแบบนี้ ทั้งที่เรารู้อยู่แก่ใจว่าการทำแบบนั้นมันไม่ดี มันไม่ถูกต้อง แต่เราก็ต้องฝืนทำเพราะคนอื่นเขายอมปล่อยให้มันเกิด

และผมก็เป็นหนึ่งในคนที่กำลังถูกบังคับให้ไหลตามสิ่งที่สังคมนั้นกำลังเป็น

แต่ผมไม่ใช่

ผมตั้งคำถามเสมอกับสิ่งที่ผมทำว่าถูกหรือผิด หากมันผิด ไม่ถูกต้อง ไม่นำไปสู่สิ่งที่ตั้งใจหรือหวังเอาไว้ ผมก็ไม่อยากทำ

ถ้าหากเราคิดว่าไม่ถูกต้อง ทำไมเราต้องปล่อยให้มันเกิดเพียงเพื่อที่จะสามารถอยู่ในสังคมนั้นได้ ทำไมเราต้องยอมไหลตัวเองไปกับมันทั้งที่เราก็รู้ว่ามันไม่ได้สร้างสิ่งที่ดีขึ้นเลย

Change…การเปลี่ยนแปลง นั่นแหละคือสิ่งที่จำเป็น การกล้าที่จะท้าถามว่าสิ่งที่เป็นอยู่นั้นถูกหรือผิด อะไรควรและไม่ควร และเราควรเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง

และเราต้องกล้าที่จะท้าทายและเปลี่ยนแปลงมัน ไม่เช่นนั้นเราจะกล้าไปมองหน้าลูกหลานเราในอนาคตได้อย่างไร

Slade: Mr. Sims doesn’t want it. He doesn’t need to labeled: “Still worthy of being a ‘Baird Man.’” What the hell is that? What is your motto here? “Boys, inform on your classmates, save your hide” — anything short of that we’re gonna burn you at the stake? Well, gentlemen, when the shit hits the fan some guys run and some guys stay. Here’s Charlie facing the fire; and there’s George hidin’ in big Daddy’s pocket. And what are you doin’? You’re gonna reward George and destroy Charlie.

Trask: Are you finished, Mr. Slade?

Slade: No, I’m just gettin’ warmed up. I don’t know who went to this place, William Howard Taft, William Jennings Bryan, William Tell — whoever. Their spirit is dead — if they ever had one — it’s gone. You’re building a rat ship here. A vessel for sea goin’ snitches. And if you think your preparing these minnows for manhood you better think again. Because I say you are killing the very spirit this institution proclaims it instills! What a sham. What kind of a show are you guys puttin’ on here today. I mean, the only class in this act is sittin’ next to me. And I’m here to tell ya this boy’s soul is intact. It’s non-negotiable. You know how I know? Someone here — and I’m not gonna say who — offered to buy it. Only Charlie here wasn’t sellin’.

Trask: Sir, you are out of order!

Slade: Outta order? I’ll show you outta order! You don’t know what outta order is, Mr. Trask! I’d show you but I’m too old; I’m too tired; I’m too fuckin’ blind. If I were the man I was five years ago I’d take a FLAME-THROWER to this place! Outta order. Who the hell you think you’re talkin’ to? I’ve been around, you know? There was a time I could see. And I have seen boys like these, younger than these, their arms torn out, their legs ripped off. But there isn’t nothin’ like the sight of an amputated spirit; there is no prosthetic for that. You think you’re merely sendin’ this splendid foot-soldier back home to Oregon with his tail between his legs, but I say you are executin’ his SOUL!! And why?! Because he’s not a Baird man! Baird men, ya hurt this boy, you’re going to be Baird Bums, the lot of ya. And Harry, Jimmy, Trent, wherever you are out there, FUCK YOU too!

Mr. Trask: Stand down, Mr. Slade!

Slade: I’m not finished! As I came in here, I heard those words, “cradle of leadership.” Well, when the bow breaks, the cradle will fall. And it has fallen here; it has fallen. Makers of men; creators of leaders; be careful what kind of leaders you’re producin’ here. I don’t know if Charlie’s silence here today is right or wrong.

I’m not a judge or jury. But I can tell you this: he won’t sell anybody out to buy his future!! And that, my friends, is called integrity! That’s called courage! Now that’s the stuff leaders should be made of. Now I have come to the crossroads in my life. I always knew what the right path was. Without exception, I knew. But I never took it. You know why? It was too damn hard. Now here’s Charlie. He’s come to the crossroads. He has chosen a path. It’s the right path. It’s a path made of principle — that leads to character. Let him continue on his journey.

You hold this boy’s future in your hands, committee. It’s a valuable future. Believe me. Don’t destroy it! Protect it. Embrace it. It’s gonna make ya proud one day — I promise you.

ถามว่าผมรู้ไหม ผมรู้แหละ แต่ผมก็ไม่อยากเก็บมันไว้ในใจ เพราะผมรู้ตัวดีว่าถ้าหากผมเอาแต่เก็บเงียบไว้ มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้น แถมจะทำให้ตัวผมแย่เอาด้วยเปล่า ๆ

เพราะอะไรน่ะหรือ? ก็เพราะผมเคยเป็นแบบนั้นมาแล้วน่ะสิ

จริงอยู่ว่ามันเป็นเรื่องน่าอาย เป็นเรื่องที่หลายคนอาจจะขบขันและสมเพศ

แต่สำหรับผม มันคืออะไรหลาย ๆ อย่างในชีวิต

ใช่ครับ..มันเป็นบทเรียนสำคัญในชีวิต ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง และแม้ทุกวันนี้อะไรหลาย ๆ อย่างจะดีขึ้น ผมจะเริ่มยืนขึ้นมามีชีวิตได้กับเขาหลังจากผ่านไปหนึ่งปี แต่แผลหลายอย่างยอมรับว่ามันไม่เคยจางหาย มันแว้บขึ้นมาอยู่ในจิตใจผมอยู่เสมอโดยที่ผมเองก็ไม่ได้อยากจะรู้สึกถึงมันเสียเท่าไรหรอก

ทุกครั้งที่ผมเข้าไปใกล้สถานที่บางที่ ได้เห็นหรือได้ยินข้อความอะไรบางอย่าง มันทำให้ทุกอย่างมันย้อนกลับออกมาจากก้นบึ้งของสมองที่พยายามกดมันไว้

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมบางทีผมต้องปล่อยมันออกมา เพราะถ้าเก็บมันไว้ ผมคงได้ลงไปนอนตายแบบหัวใจสลายเอาสักวัน

บางทีอาจจะดูโง่ ดูงี่เง่า ดูน่าสมเพศ

ผมก็ยอมให้เป็นอย่างนั้น ดีกว่าผมจะปล่อยให้ตัวเองแย่กว่าที่เป็น ให้กลับไปสู่จุด ๆ เดิม

แล้วถามว่าถ้ามีคนถามผม ผมจะบอกว่าอะไร ผมก็คงตอบไปอย่างตรง ๆ อยากบอกทุกคนว่าอย่าทำอะไรแบบผมเลย รู้เรื่องผมไว้เป็นประสบการณ์ที่คุณได้รับฟัง (ถ้าคุณคิดที่จะถามและกล้าที่จะให้ผมเล่าให้ฟัง) และเรียนรู้จากมัน

ผมยินดีเอาตัวเองเป็นบทเรียนน่าขันให้หลาย ๆ คน และหวังว่าคงไม่มีใครโง่เท่าผมที่จะทำให้มันเกิดขึ้นอีก

และผมมักสัมทับลงไปว่าทั้งหมดเกิดจากความ “โง่” ของผมเอง

ใช่ครับ ผมโง่เอง พลาดเอง และผมก็พร้อมจะเรียนรู้จากมัน

เพียงแต่วันนี้ ผมยังมีอะไรหลาย ๆ อย่างที่ยังต้องรักษาบาดแผลของตัวเอง

แต่กระนั้น iPhone อันเป็นที่รักของผมดันไม่สามารถรองรับความสามารถนี้ได้..ไม่ใช่ว่าเพราะมันทำไม่ได้นะครับ แต่เพราะมันกินแบต!! อันเนื่องจากอายุของมันก็เข้าถึงจุดที่เปิด Edge แล้วกินแบตยิ่งกว่าอูฐเสียอีก (เปิดเล่น Twitter ทีไร เล่นได้ไม่ถึง 20 นาที -*-)

ฉะนั้นก็เลยต้องจำใจควักเนื้อซื้อ BB Curve 8520 ราคา 10700 จากร้าน Blink7 ของคุณ @L77 (โฆษณาให้เรียบร้อย) ซึ่งโดยรวม ผมชอบ Function งานด้าน Social Media ค่อนข้างตอบความต้องการผมได้ ไม่ว่าการใช้ Twitter / Mail / Facebook ที่ไม่กินแบต ใช้ได้นาน

แต่เอาจริง ๆ ผมก็ไม่ชินกับการพิมพ์ Keyboard นะ ชินกับการจิ้มจาก iPhone มากกว่า

โดยส่วนตัว ผมยังชอบ iPhone มากกว่าทั้งในเรื่อง UI และ Apps ที่หลากหลาย (พ่วงด้วยการที่ตัวเองเป็น Mac ด้วยล่ะมั้ง)  แต่ยังไงซะ การได้ BB มาก็ทำให้ผมสนุกกับเล่น Social Media ได้สนุกยิ่งขึ้นเลยล่ะ

]]> http://nuttaputch.wordpress.com/2009/11/15/%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%95%e0%b8%b8%e0%b8%9c%e0%b8%a5%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%97%e0%b8%b3%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b8%95%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87-bb/feed/ 0 nuttaputch http://nuttaputch.wordpress.com/2009/11/12/my-today-presentation/ http://nuttaputch.wordpress.com/2009/11/12/my-today-presentation/#comments Thu, 12 Nov 2009 10:36:46 +0000 nuttaputch http://nuttaputch.wordpress.com/?p=52 ]]>
]]> http://nuttaputch.wordpress.com/2009/11/12/my-today-presentation/feed/ 0 nuttaputch