วันนี้เป็นวันที่ที่แทบไม่ต่างจากวันหยุด เพราะแทบไม่มีใครมาทำงานเลย ทุกคนพร้อมใจกันหยุดต่อเนื่องหลังจากวันรัฐธรรมนูญเมื่อวานกันเกือบหมด ผมก็เลยไปนั่งทำงานแบบสบายอารมณ์ไม่มีอะไรตึงเครียดมากนัก (ยกเว้นปัญหาจาก Supplier ที่ยังแก้ปัญหาไม่รู้จักจบจักสิ้น)
อันที่จริง ผมชอบการหยุดพักในวันที่คนอื่นไม่หยุดนะ แทนที่จะไปหยุดในวันเทศกาล เพราะมันทำให้ผู้รู้สึกไม่ตึงเครียดกับงานที่ต้องทำเช่นในวันนี้ ไม่มีความกดดันอะไรมากนัก โทรศัพท์ก็แทบจะไม่มีด้วย และผมก็พบว่าการทำงานในวันลักษณะอย่างนี้ ก็ไม่ต่างจากการทำงานแบบสบาย ๆ คล้ายวันหยุดเลยก็ว่าได้
และในวันนี้ตอนบ่าย ผมก็สามารถก้าวเข้าสู่การมี Follower ครบ 1000 ใน Twitter ได้ ซึ่งโดยส่วนตัวก็ค่อนข้างประทับใจอยู่ไม่น้อย แม้ว่าออกจะงง ๆ ว่าทำไมจู่ ๆ เราถึงกลายเป็นคนที่มีคนอยากมาตามอ่านชีวิตถึง 1000 คนได้หว่า
จากจุดเริ่มต้นที่เล่นกันแบบขำ ๆ แทบไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครตาม ค่อย ๆ คุยกับคนโน้นคนนี้ไปเรื่อย จนวันนี้สามารถเข้าสู่ทำเนียบคนที่มี Follower เกิน 1000 คนแล้ว น่าประทับใจมาก ๆ
ระหว่างทางที่ได้มี Follower มากขึ้นเรื่อย ๆ ก็ืคือการที่ผมได้รู้จักและเป็นเพื่อนกับคนต่าง ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน ผมได้รู้จักคนหลายคนที่กลายเป็นเพื่อนที่ดีจาก Twitter และแม้ว่าจะมีหลายเรื่องเกิดขึ้นมากมาย แต่มิตรภาพดี ๆ ก็เกิดขึ้นได้ในสื่อออนไลน์นี้เช่นกัน (และแน่นอนว่ารวมถึงการที่ผมได้งานใหม่ ก็เพราะ Twitter ด้วยเช่นกัน)
ขอบคุณทุกคนครับที่เข้ามาติดตามชีวิตของผู้ชายที่วัน ๆ เอาแต่บ่น วิจารณ์โน่น ตินี่ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งผมก็จะพยายามคงเส้นคงวาความไร้สาระนี่ต่อไปนะครับ 
(ฮา)
